Pętla zwrotna wokół góry

Pętla zwrotna prowadzi linię dookoła tak, że pociąg na końcu jedzie w przeciwnym kierunku – to wygodny sposób na zmianę kierunku jazdy, ale elektrycznie małe wyzwanie. W tej części zbudujesz taką pętlę i zrozumiesz, dlaczego sprawdzanie planu zgłasza ją przy torach dwuszynowych.

Punkt wyjścia: Twój podstawowy owal z części 1 – pętlę dołączasz od zewnątrz do jego linii. (Każda część serii opiera się na owalu, a nie na poprzedniej części.)

Krok 1 – Pętla

Od jednego z rozjazdów na swojej linii poprowadź łuk po zewnętrznej stronie z powrotem na tę samą linię – pociąg wyjeżdża z niej w przeciwnym kierunku. Gdy tylko pętla się zamknie, sprawdzanie planu zgłosi pętlę zwrotną, czyli dokładnie to, co właśnie powstało. Ten problem nie jest tu błędem, tylko sygnałem sukcesu. (Przy torach trzyszynowych, jak Märklin C, sprawdzanie planu milczy: problem z polaryzacją tam nie istnieje.)

Krok 2 – Po co zmiana biegunowości?

Na pętli zwrotnej szyna zewnętrzna gdzieś spotyka się z wewnętrzną – przy prądzie stałym oznaczałoby to zwarcie. Na prawdziwej makiecie oddzielasz odcinek pętli i we właściwym momencie zmieniasz jego biegunowość (przy sterowaniu cyfrowym robi to automatycznie moduł pętli zwrotnej). Dla planu wystarczy wiedzieć: tu potrzebna jest zmiana biegunowości.

Krok 3 – Problem jako ściągawka

Stuknij w sprawdzaniu planu problem pętli zwrotnej (przy torach trzyszynowych go nie ma, zobacz krok 1): pętla podświetla się w planie, a wpis jednym zdaniem wyjaśnia, co trzeba zrobić na prawdziwej makiecie (uwzględnić moduł pętli zwrotnej albo przerwy izolacyjne). Przyciskiem „Dowiedz się więcej →” przejdziesz na szczegółową stronę reguły.

Co dalej?

• Część 4: Dwutorowa linia główna – drugi tor równoległy.
• Więcej na ten temat: Pętla zwrotna (reguła sprawdzania) · Pętla zwrotna (słownik).