Każda makieta zaczyna się od zamkniętego obiegu, okręgu, po którym jeździ pociąg. W tej pierwszej części kładziesz w pustym planie pierwsze tory i łączysz je w zamknięty owal. Potem wstawiasz pierwszy rozjazd i dołączasz tor postojowy, który na koniec wydłużasz i przesuwasz. Wideo pokazuje wszystko w jednym ciągu, z dźwiękiem; napisy włączysz pod wideo.

Pierwsze tory i owal 0:00
Pierwszy rozjazd 1:31
Tor postojowy 3:00
Wydłuż i przesuń tor postojowy 4:08

Krok 1 – Pierwsze tory i owal

Po lewej jest katalog z systemem torów wybranym przy tworzeniu planu. Przez pole wyszukiwania nad nim znajdziesz tory po numerze katalogowym, promieniu albo nazwie, na przykład „kozioł oporowy”.

Pierwszy tor: Przeciągnij tor prosty do planu, trzymając wciśnięty przycisk myszy.
Przyciąganie: Przeciągnij następny tor prosty w pobliże wolnego końca. Przyciągnie się tam, a kąt i położenie ustawią się same.
Przesuwanie widoku: trzymając wciśnięty prawy przycisk myszy albo klawiszami strzałek.
Obracanie łuku: Zaznaczony łuk odwracasz w drugą stronę spacją albo przyciskiem „odwróć”; drugie naciśnięcie odwraca go z powrotem.
Powiększanie: kółkiem myszy albo przyciskami − i + w prawym dolnym rogu.

Szybciej niż przeciąganie działa dwuklik na kafelku w katalogu: każdy dwuklik dołącza element do zaznaczonego toru. Sześć łuków po 30° daje pół okręgu, jak w Märklin C czy Piko A (przy łukach 45° są to cztery). U góry w wideo leży krótki (24188) i długi tor prosty (24360), na dole tak samo; potem następuje sześć kolejnych łuków. Ostatni trafia w pierwszy tor prosty i owal zamyka się sam. Zobacz w wideo

Krok 2 – Pierwszy rozjazd

Przed rozjazdem krótko o zaznaczaniu: kliknięcie zawsze zaznacza cały odcinek toru aż do najbliższego rozjazdu. W owalu bez rozjazdu jest to cały owal. Dwuklik zaznacza tylko pojedynczy tor.

Rozjazd trafia w miejsce toru prostego. Ręcznie robi się to tak: zaznacz krótki górny tor prosty dwuklikiem i usuń go przyciskiem „usuń” na dole albo klawiszem Del. Potem chwyć rozjazd w katalogu (grupa „Rozjazdy”) za jego ostrze, tam gdzie tor jeszcze się nie rozgałęzia, i przeciągnij go w lukę. Jeśli chwycisz kafelek w środku, rozjazd zawiśnie torem zwrotnym na wolnym końcu. Jego tor zasadniczy jest tak długi jak tor prosty, przyciąga się na obu końcach, a owal znów jest zamknięty.

Nie bój się błędów: każdą czynność można cofnąć, Ctrl+Z albo przyciskiem „Cofnij” u góry. Tak wideo z powrotem usuwa rozjazd i przywraca tor prosty.

Można to jednak zrobić prościej, a tor prosty nie musi przy tym pasować: przeciągnij rozjazd bezpośrednio na styk na końcu długiego górnego toru prostego, tam gdzie styka się z łukiem. Gdy przy wskaźniku pojawi się „wstawia rozjazd · puść”, puść. Długi tor prosty jest prawie dwa razy dłuższy niż rozjazd; Trackplanner go usuwa i wstawia obok pasujący krótszy element (24172). Owal pozostaje zamknięty. Spacja przełącza zaznaczony rozjazd: z lewego robi się prawy i obraca się w drugą stronę. Zobacz w wideo

Krok 3 – Tor postojowy

Przy torze zwrotnym powstaje tor postojowy. Żeby biegł równolegle do linii, potrzebuje łuku, który zakręca z powrotem o ten sam kąt co rozjazd. Kąt pokazuje katalog na kafelku rozjazdu, za numerem katalogowym (w Märklin C 24611: 24,3°). Łuki są w katalogu pogrupowane według promienia (R1, R2 …). Przy każdej grupie znakiem Δ podana jest odległość od najbliższego mniejszego promienia; to jednocześnie rozstaw dwóch równoległych torów (w Märklin C 7,75 cm). Pod R2 jest łuk 24,3°: wybierz go i kliknij strzałkę dołączania przy torze zwrotnym. Łuk zakręca z powrotem, a tor biegnie równolegle do linii.

Dwuklikiem wydłużasz go o tor prosty. Kozioł oporowy najszybciej znajdziesz przez pole wyszukiwania; dwuklik na jego kafelku stawia go na końcu. Gdy klikniesz tor postojowy, pasek na dole pokaże jego długość („Suma”). Dla małej lokomotywy powinno to być co najmniej 30 cm. Zobacz w wideo

Krok 4 – Wydłuż i przesuń tor postojowy

Jeśli Twój pociąg jest dłuższy, wydłużasz tor postojowy uchwytem rozciągania (podwójna strzałka na wolnym końcu). Pasujące tory proste Trackplanner wstawia sam. Jeśli tor wystaje potem za daleko, przesuwasz rozjazd: kliknij go i przeciągnij uchwytem przesuwania wzdłuż linii. Wszystko, co jest do niego podłączone, przesuwa się razem z nim, a owal pozostaje zamknięty. Zobacz w wideo

Co dalej?

Część 2: Rozbuduj owal o stację – tor objazdowy i drugi tor stacyjny.
Więcej na ten temat: Promień minimalny · Długość użyteczna.