Pochylenie

W przygotowaniu: Ta część jest jeszcze w przygotowaniu – treści są na bieżąco uzupełniane i poprawiane.

Pociąg utyka na zbyt stromym podjeździe i stacza się z powrotem; gdy podjazd zaczyna się wcześniej i jest o połowę łagodniejszy, wjeżdża na górę

Co jest sprawdzane? Pochylenie każdego odcinka linii (na podstawie wysokości torów) w porównaniu z wartością graniczną. Jeśli duża część podjazdu leży na łuku, problem dodatkowo o tym informuje – tam podjazd działa w praktyce jak bardziej stromy.

Dlaczego to ważne? Lokomotywa na podjeździe nie tylko ciągnie, ale też podnosi. Orientacyjnie: 2% jest dobrze do opanowania, 2,5% to górna granica zalecana, od 3,3% tylko dla małych makiet z krótkimi pociągami, 5% to rozwiązanie awaryjne. Przy bardzo długich pociągach (15 wagonów i więcej) lepiej zostać poniżej 1,25%. Europejskie lokomotywy z obręczami przyczepnymi ciągną wyraźnie więcej niż modele bez nich.

Jak to naprawić: Wydłuż podjazd, zmniejsz różnicę wysokości – albo przy wiaduktach rozdziel różnicę na oba tory (jeden obniż, drugi podnieś): potrzebna długość podjazdu spada o połowę.

Liczby i ustawienia domyślne: Wartość graniczna 2,5% (można zmienić).

Trójkąt pochylenia i rozdzielenie różnicy wysokości na oba tory