Systemy H0 2026: jedna makieta, pięć cen

„Który system torów jest najlepszy?” to pytanie, które początkujący zadają najczęściej, i zarazem to, na które odpowiada się najgorzej. Na forach toczą się spory. My zamiast tego policzyliśmy.

W tym celu budujemy w każdym systemie tę samą małą, ale kompletną makietę: owal, tor główny dodatkowy i tor postojowy, czyli trzy rozjazdy na mniej więcej 2,2 × 0,9 metra. Potem liczymy, jakich elementów system do tego potrzebuje, i bierzemy ceny z danego dnia od prawdziwego sprzedawcy.

Wynik

Stan na 20 października 2026 · Modellbahn Union · euro · region DACH

Ceny są zaokrąglone do pełnych euro: ceny u sprzedawców zmieniają się codziennie. „Różnica” to dopłata w porównaniu z najtańszym systemem. Aktualną sumę dla Twojego planu pokazuje lista części w edytorze.

Między najtańszym a najdroższym systemem jest około 52 €, czyli około 21% za dokładnie tę samą makietę.

Policzona jest makieta bez sterowania cyfrowego: tory, trzy napędy rozjazdów kupowane osobno i pulpit nastawczy, którym się je przełącza. Poza rachunkiem zostaje zasilanie: przy sterowaniu analogowym transformator, przy cyfrowym centralka. Oba zależą od wielkości makiety, a nie od systemu torów.

Tabela dotyczy regionu DACH. Dla USA i Wielkiej Brytanii na razie nie pokazujemy sumy: w USA nie pobieramy cen sprzedawców, a w Wielkiej Brytanii żaden system nie ma kompletu cen.

Trzy rzeczy, które z tego widać

Liczba elementów i cena idą w przeciwnych kierunkach. Peco Setrack potrzebuje najmniej elementów (31), a mimo to jest droższy niż Piko A z 35 i Roco geoLine z 39. Kto porównuje systemy według tego, „ile elementów potrzebuję”, myli się, tak samo jak ten, kto porównuje je według ceny pojedynczego toru łukowego. Na to pytanie odpowiada tylko gotowa makieta.

Rozjazdy to duży blok, ale różnicę robią tory. W Märklin C trzy rozjazdy kosztują około 60 €, a ich napędy około 60 €, z pulpitem nastawczym jest to więc około 141 €: 47% sumy, bez ani jednego centymetra toru. W Roco geoLine, drugim najtańszym systemie, ten blok kosztuje około 160 €, czyli jest nawet o około 20 € droższy. Około 43 € różnicy między tymi dwoma systemami kryje się więc w całości w torach. Kto planuje więcej niż trzy rozjazdy, przesuwa tę tabelę, i to przez napędy, których cena za sztukę wynosi od około 15 € (Peco) do około 28 € (Piko).

Podsypka kosztuje więcej, i to wymiernie. Piko A i Piko A z podsypką to ta sama makieta tej samej wielkości. Wersja z podsypką kosztuje około 50 € więcej, czyli dobre 20%.

Dlaczego to porównanie jest inne

Listę części łatwo zsumować z wymiarów docelowych, ale może ona zawierać elementy, które nigdy nie złożą się w zamkniętą makietę. Owal zamyka się tylko wtedy, gdy kąty łuków dają razem 360°, a tor główny dodatkowy tylko wtedy, gdy istnieje łuk, który ustawi tor zwrotny rozjazdu z powrotem równolegle.

Dlatego makieta w każdym systemie zostaje naprawdę zbudowana i sprawdzona: każde połączenie musi się dokładnie pokrywać, owal musi się zamknąć, tor główny dodatkowy musi dochodzić do obu rozjazdów. Co się nie zamyka, nie pojawia się tutaj jako liczba.

Na tym sprawdzeniu odpada jeden system: Tillig H0 Elite. Do toru zwrotnego rozjazdu Elite w katalogu nie ma łuku odwrotnego, który ustawiłby tor główny dodatkowy z powrotem równolegle. Elite to system z torami elastycznymi i z samych elementów z katalogu ta makieta się tam nie zamyka. Rachunkowo dałoby się wyliczyć sumę (około 279 €), ale stałaby obok makiety, której nikt nie może tak zbudować. Dlatego jej tu nie ma.

Każdą z pięciu makiet z tabeli możesz od razu obejrzeć. To prawdziwe plany, do obracania, z listą części:

Ta sama makieta, pięć systemów: owal, tor główny dodatkowy, tor postojowy na 2,2 × 0,9 m. Przewijając w bok, przechodzisz od systemu do systemu; „Zobacz interaktywnie” wczytuje plan do obracania i powiększania.

Który system dla kogo?

Mały budżet, stała makieta, ma wyglądać realistycznie → Piko A albo Roco geoLine. Dzieli je około 9 €, ale to różne oferty: Piko A to goły tor z najniższą ceną za metr w teście (za to z najdroższym napędem), Roco geoLine ma już podsypkę. Przy Piko A dolicz korek i tłuczeń (zob. niżej).

Rozkładanie i składanie, dzieci, szybko do jazdy → Roco geoLine, Piko A z podsypką albo Peco Setrack. Tor z podsypką lepiej znosi nadepnięcie i pewniej działa w ruchu.

W szafie pojazdy Märklin → Märklin C. O systemie trzyszynowym i tak decydują pojazdy, a nie tor, a tor C z ceną około 299 € nie odstaje od reszty. Jest najdroższy z pięciu, ale od drugiego najdroższego dzieli go nieco ponad 2 €, a od trzeciego nieco ponad 13 €: to kwestia procentów, nie klas.

Pozycja, o której prawie wszyscy zapominają

W 57 z 87 systemów napęd rozjazdu nie jest dołączony: rozjazd leży w pudełku jako rozjazd ręczny. Średnia stacja szybko ma dwanaście rozjazdów, w Märklin C to około 240 € tylko za napędy.

Sam napęd jeszcze niczego nie przełącza. Przy sterowaniu analogowym dochodzi pulpit nastawczy (pulpit poczwórny na cztery napędy, około 21 €), przy cyfrowym dekoder. W naszych sumach powyżej jest pulpit; w większości porównań w sieci nie ma ani jednego, ani drugiego.

Trzy pułapki:

„Jeden rozjazd = jeden napęd” nie zawsze się zgadza. Rozjazd potrójny potrzebuje dwóch napędów, podwójne połączenie torów nawet czterech. Kto liczy według liczby rozjazdów, zaniża koszt właśnie najdroższych elementów.

Sterowanie cyfrowe wychodzi taniej, niż większość zakłada. Często czyta się „jeden dekoder na rozjazd” i mnoży. Dekoder poczwórny przełącza jednak cztery napędy: przy dwunastu napędach to około 106 € (trzy dekodery poczwórne) wobec około 459 € (dwanaście dekoderów do wbudowania), czyli 4,3 raza taniej.

Ale nie każdy dekoder przełącza każdy napęd. To pułapka ukryta za pułapką. Popularne dekodery rozjazdów są przeznaczone do napędów dwucewkowych; napędu podpłytowego z silnikiem (na przykład Tillig 86112, którego używa sześć systemów w naszych danych) nie da się nimi przełączyć. To samo dotyczy sterowania analogowego: niektóre pulpity nastawcze wymagają napędów z wyłączaniem krańcowym. Zanim kupisz dekoder, sprawdź więc nie tylko liczbę kanałów, ale też rodzaj swojego napędu.

Otwarta luka: brakuje Roco Line i Rocoline

Ta tabela nie jest jeszcze kompletna, a luka jest istotna. Roco Line i Rocoline z podsypką brakuje, bo w naszych własnych danych kilka elementów nie ma prawdziwego numeru katalogowego producenta (wewnętrzne oznaczenia jak D4, D8). Bez numeru katalogowego nie ma ceny, bez ceny nie ma sumy.

Oba systemy warto brać pod uwagę: Rocoline sięga do promienia 1962 mm, więcej niż jakikolwiek inny system w teście, a oba mają tor elastyczny i rozjazd krzyżowy podwójny. Kto ma je na liście, nie powinien ich skreślać tylko dlatego, że tutaj ich brakuje. Uzupełnimy je, gdy tylko numery zostaną uporządkowane.

Czego nie ma w liczbach

Kwoty porównują goły tor z torem z podsypką, a nie z torem już zasypanym tłuczniem. Do systemu bez podsypki dochodzą korkowa taśma podtorowa, tłuczeń i klej, przy tej makiecie na mniej więcej siedem metrów toru. Taśmę podtorową da się policzyć (korek, 3 m w opakowaniu, od niecałych 17 €); przy tłuczniu i kleju żaden producent nie podaje wydajności w metrach toru. Dlatego te dwie pozycje oznaczamy jako „cena znana, ilość nieznana”, zamiast wymyślać liczbę.

Ceny się też zmieniają. Stan powyżej to 20 października 2026. Dane przeliczamy na nowo, gdy zmienia się ich stan: liczby tutaj to ich wycinek, a nie ręcznie prowadzona lista. Kolumna kosztów w poradniku wyboru jest przeliczana nawet codziennie; jeśli odbiega od tego artykułu, to ona ma nowszą liczbę.

Cały łańcuch decyzji, czyli system dwuszynowy czy trzyszynowy, z podsypką czy bez, wysokość profilu, kształty rozjazdów, który system jest jeszcze produkowany, opisuje nasz poradnik wyboru: Jaki system torów pasuje do Ciebie?