Załom na styku

W przygotowaniu: Ta część jest jeszcze w przygotowaniu – treści są na bieżąco uzupełniane i poprawiane.

Co jest sprawdzane? Czy dwa połączone końce torów spotykają się z góry w linii prostej – czy są względem siebie załamane o więcej niż 1,5°.

Dlaczego to ważne? Styk z lekkim załamaniem wygląda w planie na gotowy, a Trackplanner nadal traktuje go jako połączenie (do 3°). Przy budowie jednak przeszkadza: złączki szynowe siedzą naprężone, tor przy przykręcaniu się przesuwa i krzywi sąsiednie elementy, a koła uderzają na styku – szczególnie przy szybkich pociągach i długich wagonach. Tory ułożone w edytorze zwykle nie mają takiego załamania; powstaje ono prawie zawsze przy imporcie z innego programu do planowania, którego geometria torów odbiega o stopień lub dwa od naszego katalogu (najczęściej przy rozjazdach).

Jak to naprawić: W narzędziu „Tory” rozłącz połączenie na styku i ponownie przyciągnij jeden z dwóch elementów – przyciąganie ustawia go dokładnie. Jeśli zostanie luka, przeciągnij od jednego wolnego końca do drugiego: Trackplanner wstawia pasujące elementy jako podgląd, a po puszczeniu je łączy. To, który element zostanie przesunięty, zależy od Ciebie.

Liczby i ustawienia domyślne: Zgłaszane od załamania powyżej 1,5°. Do 3° styk uznawany jest za połączony; mocniej załamany styk zostaje przy otwarciu planu rozłączony i widać go jako wolny koniec.