Psia kość
Psia kość to owal ściśnięty pośrodku, z pętlą na każdym końcu, a między nimi dwa tory leżące tuż obok siebie, które wyglądają jak linia dwutorowa; z góry kształt przypomina kość. Jak w zwykłym owalu pociąg jeździ przy tym po obwodzie zawsze w tym samym kierunku: jednym torem tam, drugim z powrotem. Pętle na końcach nie są więc pętlami zwrotnymi i także w systemie dwuszynowym nie wymagają specjalnego okablowania; jeśli są zakryte, na przykład w tunelu, makieta wygląda jak prawdziwa linia z A do B. Połączenie torów między oboma torami to zmienia: dzięki niemu pociąg może wrócić w przeciwnym kierunku na swój tor wyjściowy, makieta zawiera wtedy pętlę zwrotną i w systemie dwuszynowym potrzebuje okablowania pętli zwrotnej. To samo dotyczy linii jednotorowej z pętlą na każdym końcu (ang. loop-to-loop), którą niektórzy też nazywają psią kością: tam każda z dwóch pętli końcowych jest prawdziwą pętlą zwrotną.